متن موزیک و معدنی

مشخصات ماه‌گرفتگی چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۶ • مرجع معدن

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷

مشخصات ماه‌گرفتگی چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۶

دسته بندی : معدنی تاریخ : چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۶

تعدادهفته‌ای اســـــت که رویدادهایی با عنوان
تقارن ماه‌های رنگی (آبی و سرخ و …) در رسانه‌ها منتشر می‌شود؛ اما
واقعیت آن اســـــت که ماه‌گرفتگی امشب با حضیض مداری ماه مقارن انجام گرفته و ماه به
بزرگ‌ترین اندازه در حالت گرفت دیده می‌شود.

به نقل رویدادآنلاین، غروب امروز در صورت مساعد بودن شرایط
جوی می‌توانید شاهد طلوع ماه در وضعیت گرفتگی (خسوف) باشید. به صورت حتم موقعیت
ایران برای تماشای این پدیده معقول نیست؛ ساکنان نواحی شرقی و مرکزی
می‌توانند آخرین دقایق ماه‌گرفتگی کلی را هم‌زمان با طلوع ماه در افق شرقی
ببینند؛ اما ساکنان نواحی غربی کشور، گرفت کلی را از دست می‌دهند و فقط
می‌توانند گرفت جزئی ماه را در زمان طلوع آن مشاهده کنند.

نمودار زیر، زمان‌بندی مراحل مختلف ماه‌گرفتگی (آغاز و پایان گرفت) را
نشان می‌دهد. تایم‌ها بر اساس زمان اســـــتاندارد ایران محاسبه انجام گرفته‌اند.

در نقشه زیر می‌توانید وضعیت مشاهده ماه‌گرفتگی را در نقاط مختلف جهان
ببینید. نوارهای زمانی مشخص‌انجام گرفته روی نمودار، متناظر با این مراحل
ماه‌گرفتگی اســـــت:

P1: آغاز گرفت نیم‌سایه‌ای (غیر قابل تشخیص برای چشم غیرمسلح)

U1: آغاز گرفت جزئی

U2: آغاز گرفت کلی

U3: پایان گرفت کلی

U4: پایان گرفت جزئی

P4: پایان گرفت نیم‌سایه‌ای (غیر قابل‌تشخیص برای چشم غیرمسلح)

ماه‌گرفتگی زمانی اتفاق می‌افتد که خورشید، زمین و ماه روی یک خط قرار
می‌گیرند و ماه درون سایه زمین فرو می‌رود. از آن‌جایی‌که صفحه مداری ماه
به دور زمین حدود ۵ درجه با صفحه مداری زمین به دور خورشید انحراف دارد؛ هر
ماه شاهد یک پدیده خورشیدگرفتگی (کسوف) و یک پدیده ماه‌گرفتگی (خسوف)
نیستیم.

در پدیده ماه‌گرفتگی وقتی ماه درون سایه زمین فرو می‌رود، تکمیلا تاریک
نمی‌شود؛ زیرا جو زمین، بخشی از نور خورشید و به‌خصوص طول‌موج‌های بلندتر
نور سرخ را با زاویه انحراف اندکی عبور می‌دهد؛ بنابراین سایه زمین تکمیلا
تاریک نیست و نور سرخ در آن تابیده اســـــت. به همین دلیل، ماه در اوج گرفت به
رنگ سرخ دیده می‌شود.

امشب، پدیده دیگری نیز با ماه‌گرفتگی مقارن انجام گرفته و آن، حضیض مداری ماه
اســـــت. مدار ماه به دور زمین دایره نیست، بلکه بیضی اســـــت؛ به‌همین دلیل فاصله
ماه با زمین در طول گردش مداری آن تغییر می‌کند. وقتی ماه به نزدیک‌ترین
فاصله از زمین می‌رسد (حضیض)، بزرگ‌تر دیده می‌شود و وقتی به دورترین فاصله
از زمین می‌رسید (اوج مداری)، به کوچک‌ترین اندازه دیده می‌شود. به صورت حتم این
تفاوت در اندازه حدود ۱۳درصد اســـــت و زیادی از آقام متوجه آن نمی‌شوند.